Nasze ideały


Prawo Harcerskie

  1. Harcerz sumiennie spełnia swoje obowiązki wynikające z Przyrzeczenia Harcerskiego .
  2. Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
  3. Harcerz jest pożyteczny i niesie pomoc bliźnim.
  4. Harcerz w każdym widzi bliźniego, a za brata uważa każdego innego harcerza.
  5. Harcerz postępuje po rycersku.
  6. Harcerz miłuje przyrodę i stara się ją poznać.
  7. Harcerz jest karny i posłuszny rodzicom oraz wszystkim swoim przełożonym.
  8. Harcerz jest zawsze pogodny.
  9. Harcerz jest oszczędny i ofiarny.
  10. Harcerz jest czysty w myśli, w mowie i uczynkach; nie pali tytoniu i nie pije napojów alkoholowych.

Przyrzeczenie Harcerskie

Mam szczerą wolę całym życiem pełnić służbę Bogu i Polsce,
nieść chętną pomoc bliźnim i być posłusznym Prawu Harcerskiemu.

Kodeks Wędrowniczy

Być wędrownikiem to niemała sztuka, a dostępna tylko
dla tych, którzy posiadają prawdziwie harcerską postawę. Wędrownikowi
nie wystarcza znajomość miejsca zamieszkania, wędrownika ciekawi świat,
wędrownik, patrząc w swą przyszłość, pragnie odnaleźć własną ścieżkę.
Wędrowanie to znacznie więcej niż przemierzanie kilometrów czy wytrwałość
fizyczna. To sztuka wchłaniania życia, które nas otacza, to oczy i uszy
otwarte, to tajemnica współodczuwania przyrody i człowieka. Wędrówką
nie będzie przyspieszony tupot nóg, nadmiar krzykliwego humoru, lecz
właśnie cisza wśród ciszy lasu, skupienie wobec wschodów czy zachodów
słońca. To wyczucie wędrownik łatwo odszuka w sobie.
WĘDROWNIK - jest zawsze gotów nieść pomoc.
WĘDROWNIK - bardziej niż jakikolwiek inny
harcerz jest przyjacielem całego świata. Wędrownika ciągnie siła
nieprzeparta w dal na coraz to nowe, nieznane szlaki, nie pozwala
zastygnąć mu w wygodnym, osiadłym życiu, toczącym się zbyt wolno.
WĘDROWNIK - spostrzega urok życia wszędzie,
gdziekolwiek się znajdzie, gdyż odkrywa to, czego inni w pozornej
monotonii codziennych dni dopatrzyć się nie umieją. Wędrownik zna radość
trudnych zwycięstw, urok przyrody, piękno zdobywania samotnie nie
wydeptanych ścieżek.
WĘDROWNIK - stale uprawia wędrówki, wędruje w
zimie, w lecie, na wsi, w mieście, tropi miejsca, gdzie może być pożyteczny. Drogę jego wędrówki wyznaczają wartości zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim.


Wędrownicza dewiza: WYJDŹ W ŚWIAT, POMYŚL, POMÓŻ - DZIAŁAJ!


Naramiennik Wędrowniczy

Naramiennik jest koloru zielonego i przedstawia watrę
wędrowniczą. Płomienie watry symbolizują (kolejno od najmniejszego):
siłę ciała (dbałość o zdrowie i tężyznę fizyczną), rozumu (dążenie do
wiedzy i rozwijanie swojego intelektu) i ducha (kształtowanie
charakteru, dążenie do Prawdy i Boga), natomiast polana pracę nad sobą,
służbę i szukanie swojego miejsca w społeczeństwie. Kolor zielony
symbolizuje powiązanie ze światem harcerskim i przyrodą
oraz przypomina, że tłem wędrówki i poszukiwań jest proste harcerskie
życie. Sposób ułożenia polan to gwiazda - oznacza długie palenie,
szczerą wolę postępowania po harcersku przez całe życie. Ogień natomiast
to symbol ciepła, bliskości, wiedzy i energii, tak ważnych wartości dla
każdego harcerza, nie tylko wędrownika. Watra jest zatem symbolem ciągłej wędrówki ku wartościom Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego.

Krzyż Harcerski

Odznaka harcerska stosowana w większości organizacji harcerskich w Polsce Krzyż jest nadawany członkom organizacji harcerskiej podczas przyrzeczenia harcerskiego. Zuchy zamiast krzyża harcerskiego noszą znaczek zucha. Harcerze przed przyrzeczeniem na miejscu krzyża noszą lilijkę.Krzyż jest odznaką wzorowaną na najwyższym odznaczeniu wojskowym-Krzyżu Virtuti Militari-przyznawanym za wyjątkowe męstwo na polu walki.Projekt Krzyża opracował w 1912r. ks. Kazimierz Lutosławski jako odznakę nielegalnie działającą w Warszawie Naczelnej Komendy Skautowej.
Symbolika krzyża harcerskiego

Krąg
– symbol doskonałości, do jakiej dąży harcerska rodzina. Niektórzy twierdzą, że jest to też symbol harcerskiego kręgu, w którym wszyscy są równi i panują braterskie relacje. Inni dodają, że to oznaka ogromnej woli tworzenia kręgu, z którego promieniować będzie prawość myśli, słów i
czynów.
Lilijka – symbol czystości (zobacz też: lilia), nawiązujący też
do wskazującej drogę igły kompasu
Promienie – biegnące od lilijki oznaczają dążenie harcerstwa do promieniowania na cały świat wartościami, radością, dobrem. Oznaczają one także wszechstronność rozwoju harcerskiego.
Węzeł – na wieńcu, jak węzeł na chuście ma przypominać o obowiązku wypełnienia przynajmniej jednego dobrego uczynku dziennie. Są takie środowiska, w których wolno rozwiązać chustę (a więc rozebrać się i pójść na spoczynek) dopiero po spełnieniu dobrego uczynku. Symbolizuje on również węzeł przyjaźni harcerzy.Wieniec z liści dębowych – liście dębowe od dawien dawna symbolizują męstwo i dzielność. Wieniec z liści dębowych mieli prawo nosić tylko ludzie władający ogromną siłą – ducha, mięśni, czy magii. Cechy te – męstwo i dzielność, powinny być również udziałem każdego harcerza.
Wieniec z liści lauru – liście laurowe (wawrzynowe) są symbolem zwycięstwa. Wieniec z liści laurowych nosili autorzy największych wiktorii, rzymscy cesarze. Dla harcerza liście
laurowe oznaczają zwycięstwo nad własnymi słabościami.
Ziarenka piasku – ramiona krzyża harcerskiego wypełnione są ziarenkami piasku, które
symbolizują liczną rodzinę harcerską; (Ile ziarenek piasku na plaży, ile
gwiazd na niebie, tylu harcerzy na świecie). Inna interpretacja mówi, że są to nierówności symbolizujące kamienie na drodze życia, perły dobrych uczynków, trudy i znoje, radości i smutki jakie harcerz spotyka na swojej drodze życia.
Puste miejsce – pomiędzy ziarenkami piasku pozostawione jest miejsce,
które symbolizuje, że jest jeszcze miejsce dla nowych harcerzy
Ramię lilijki wskazujące północ – igła w kompasie harcerza.
Hasło "Czuwaj" – tradycyjne pozdrowienie harcerskie, które przypomina harcerzowi, że
powinien być zawsze gotowy do służby Bogu i Polsce oraz
czujny
Ramiona-cztery strony światadwie gwiazdki na lilijce – Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie, bądź czujne oczy skauta

Lilijka
Wzorowana jest na symbolu oznaczającym północ na średniowiecznych kompasach, co ma oznaczać wskazywanie właściwej drogi. Pierwotnie północ oznaczano literą T (od włoskiego tramontana – wiatr północny), ale włoski żeglarz i wynalazca Flavio Gioja, który udoskonalił budowę kompasu, zastąpił ją symbolem lilijki na cześć Karola I, w którego herbach pojawiała się lilia herbowa. Nawiązuje do średniowiecznego symbolu lilii herbowej (Fleur-de-lis).
Spopularyzowana przez Roberta Baden-Powella – w 1898 wykorzystana jako odznaka dowodzonego przez niego 5 Pułku Dragonów Gwardii.W 1927 na ramionach lilijki używanej przez Związek Harcerstwa Polskiego umieszczono litery ONC – oznaczające hasło filaretów – Ojczyzna, Nauka, Cnota.
Na lilijce skautowej na płatkach znajdują się dwie gwiazdki symbolizujące szczytne ideały do których dążą harcerze, zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu. Lilijka ta jest opleciona kręgiem z liny związanej płaskim węzłem. Krąg ten symbolizuje braterski krąg harcerzy. Węzeł jest symbolem dobrego uczynku, który harcerz powinien spełniać każdego dnia.
Lilijka skautowa jest elementem krzyża harcerskiego – znajduje się w środku krzyża, otoczona okręgiem i wieńcem dębowo-wawrzynowym. Od niej na wszystkie strony biegną promienie – oznaczające dążenie harcerstwa do promieniowania na cały świat.

Koniczyna

Złota koniczyna na
jasnoniebieskim tle symbolizuje słońce, które świeci na wszystkie dzieci
na świecie. Trzy listki symbolizują trzy części Przyrzeczenia
Skautowego: służbę Bogu, służbę Ojczyźnie, służbę innym. Dwie gwiazdki
symbolizują oczy otwarte na świat i Prawo i Przyrzeczenia. Pośrodku
koniczynki znajduje się igła kompasu, która ma zawsze wskazywać właściwa
drogę. Dolna część symbolizuje ogień przy którym zawsze znajdzie sie
miejsce dla każdego. Koniczynka wpisana jest w okrąg, który ma przypominać o jedności wszystkich skautek i harcerek na całym świecie.

Hymn ZHP

Wszystko co nasze Polsce oddamy
W niej tylko życie więc idziem żyć
Świty się bielą, otwórzmy bramy
Rozkaz wydany, wstań w słońce idź!

Ramię pręż, słabość krusz
Ducha tęż, Ojczyźnie miłej służ
Na jej zew, w bój czy trud
Pójdzie rad harcerzy polskich ród
Harcerzy polskich ród!

Czynem bogaci, myślą skrzydlaci
z płomiennych serc uczyńmy grot.
Naprzód wytrwale! Śmiało! Zuchwale!
W podniebne szlaki skierujmy lot.

Ramię pręż...

Po ziemi naszej roześlem harcerzy,
pobudka zabrzmi: Zbudź się! Prawdzie służ!
I wszystko wstanie, w krąg się rozszermierzy,
by Matkę Polskę ochronić od burz!

Ramię pręż...


Hymn harcerski jest hymnem Związku Harcerstwa Polskiego od 1918 roku. Oficjalnie hymnem jest jedynie pierwsza zwrotka i refren. W 1977 roku wprowadzono do hymnu dodatkową zwrotkę pióra Jerzego Majki, ale VII Zjazd ZHP w marcu 1981
roku przywrócił dawną postać, wprowadzając do Statutu ZHP zapis, że
hymnem ZHP jest jedynie pierwsza zwrotka i refren. Wcześniej hymnem ZHP
była Rota Marii Konopnickiej.
Pieśń Wszystko, co nasze jest również hymnem Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej , Stowarzyszenia Harcerskiego oraz Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej w Kanadzie
Tekst napisany w 1911 roku przez Ignacego Kozielewskiego, refren w 1912 roku przez Olgę Drahonowską-Małkowską, muzyka pochodzi z pieśni "Na barykady"Hymnem ZHR jest pierwsza zwrotka i refren.

Czuwaj!

Tradycyjne pozdrowienie. Ma ono przypominać o konieczności stałej gotowości do czynu, służby dla Ojczyzny, pracy dla innych i nad sobą. Pozdrowienie wprowadziła do skautingu w 1912 roku 3 Lwowska Drużyna Żeńska im. Emilii Plater, założona przez Olgę Drahonowską. Drużyna ta zorganizowała w lipcu 1912 roku obóz, na którym postanowiono zastąpić używane wówczas
„Czołem!”, przejęte od Towarzystwa Sokół, obowiązującym do dzisiaj „Czuwaj!”. Uznano bowiem, że w pozdrowieniu sokolim jest element czołobitności, uległości, że pochodzi ono od „chylę czoła”. Nowe pozdrowienie używane początkowo przez 3 LDŻ szybko rozpowszechniło się w
pozostałych organizacjach skautowych i przyjęte zostało jako oficjalne
przez cały skauting. Przejął je powstały w 1918 roku Związek Harcerstwa Polskiego.

Strona www za darmo dla Ciebie!